Kuriozum
Michał Kmiecik rezygnuje właściwie z interpretacji czy aktualizacji tekstu Alfreda Kubina. Serwowana nam przez reżysera postmodernistyczna pulpa nie tylko nie składa się w spójną myślowo całość, ale też pozostaje zupełnie letnia.
Michał Centkowski
Dziennikarz kulturalny magazynu „Vogue Polska”, kurator Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje, recenzent teatralny tygodnika „Przegląd”. Publikował m.in. w „Newsweeku”, „Dwutygodniku” oraz „Deutsches Theater Magazine”.
Zwrot antyludowy
Rzadko wystawiana na polskich scenach opowieść o losach pysznego rzymskiego wodza Gajusza Marcjusza Koriolana doczekała się w ostatnim czasie kilku realizacji. Wyreżyserowane przez Jadwigę Klatę na scenie kameralnej Teatru Słowackiego w Krakowie przedstawienie jest rozwinięciem projektu prezentowanego wcześniej na gdańskim Festiwalu Szekspirowskim.
Bohaterka z Grand Hotelu
Tematem krakowskiego przedstawienia jest ciche, niezauważone bohaterstwo. Mnogość wątków i swego rodzaju dramaturgiczna nieporadność sprawiają jednak, że całość grzęźnie.
Od Hegla do Kegla
Seks, przemoc, narkotyki, Pasolini, de Sade, niezły Jacek Poniedziałek, słaba dramaturgia, nużące i wtórne sekwencje choreograficzne – Piotr Mateusz Wach reżyseruje w Teatrze Nowym Proxima.
Za dużo strachów
Piaskowski i Sulima, obawiając się melodramatycznych tonów, uciekają chwilami w zbyt grubo ciosaną humoreskę. Niepotrzebnie. Spektakl traci wówczas przejrzystość i gubi główny wątek – sprawnie zaktualizowaną historię miłosną z filmu Fassbindera.
Młodzi gniewni
Grzechem pierworodnym spektaklu Piotra Ratajczaka jest rozpaczliwe pragnienie uczynienia z Przedwiośnia komentarza do bieżących spraw politycznych.