grudzień 2025

Nie przejmuję się tym, że łzy leją mi się na sweter, bo dziewczyna w fotelu obok też pociąga nosem i szuka chusteczek w torebce. Ten spektakl ogląda się ze ściśniętym gardłem, a jednocześnie nie brakuje w nim humoru i teatralnej widowiskowości. Minkowska nie zapomina o nadziei.

Zaduch wracał tu jako figura uwięzienia w konserwatywnej, autorytarnej formie, a gęstnienie atmosfery przy rodzinnym stole przekładało się na zagęszczenie akcji. Bo w Wymazywaniu nie było typowej dla Lupy celebracji powolnego dziania się. Choć spektakl trwał długo, to tętnił w nim intensywny rytm.

Wskazujemy 25 najistotniejszych rodzimych spektakli pierwszej ćwiartki XXI wieku.

Trzy zdjęcia, trzy opowieści o rolach sprzed lat.