A ja śmieję się na całe gardło
Śmiech pozwala na demaskacje konkretnych przekroczeń, szczególnie w obszarze seksualnych obsesji, relacji kazirodczych i pedofilskich, praktykowanych przez część Ibsenowskich bohaterów.
Anna Królica
Adiunkta w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Krytyczka, kuratorka i badaczka tańca. Absolwentka teatrologii oraz filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest prezeską Fundacji Performa, kuratorką festiwali i wydarzeń tanecznych. Autorka haseł w Słowniku tańca współczesnego oraz książek Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (2011) i Pokolenie Solo. Choreografowie w rozmowach z Anną Królicą (2013), kuratorka albumu Nienasycenie spojrzenia. Fotografia tańca (2017). Należy do ZASP.
Ślady po strzałach Amora
Akcja spektaklu sączy się raczej, niż wartko płynie. Dominuje minimalizm. Światła przyćmione, ruchy i działania oszczędne. Trochę jak w konwencji Tanztheater, stajemy się świadkami dramaturgii ciał i codziennych zdarzeń.