październik 2025

Buszewicz i Sobik z premedytacją mnożą odniesienia, cytaty i parafrazy z filmów oraz seriali – od Funny Games Michaela Hanekego po kultowe Z Archiwum X. Osią spektaklu staje się seria wyzwań, przypominających rodzaj dramatoterapii.

Na telewizorze wyświetla się mój numer. Niepewnie wstaję z krzesła, podchodzę do stanowiska, jestem poproszona o zejście do piwnicy. Siadam w półmroku naprzeciwko nieznanej mi osoby.

Figurą rządzącą wyobraźnią polskiego teatru jest nie ojcobójca, ale „Wunderkind”, „cudowny chłopiec”, niepokorny, acz uroczy młodzieniec, w którego wspólnota teatralnych tatusiów, wujków i teściów wpatruje się jak urzeczona.

20 LAT TEATRU POLONIA. – Mam to szczęście, że podobają mi się rzeczy, które podobają się większości. Nigdy nie interesowały mnie zachwyty w małym towarzystwie – mówi Krystyna Janda.

20 LAT TEATRU POLONIA. Jandzie udaje się tworzyć teatr feministyczny: wartościowy i jakościowy w swojej klasie, robiony z szacunkiem zarówno wobec widowni, jak i wobec twórców.

Miała być prowokacja, wyszła powtórka z dawno przerobionych lekcji. Maja Kleczewska na początek swojej dyrekcji w warszawskim Teatrze Powszechnym wyreżyserowała Sublokatorkę wg prozy Hanny Krall.

Trzy zdjęcia, trzy opowieści o rolach sprzed lat.

„Byłem Panem Tadeuszem – mówi Vitalik Havryla w nowym spektaklu Wojtka Klemma z Teatru im. Juliusza Słowackiego. – Stałem na skraju ruczaju, słuchałem śpiewu ptaków i dźwięków nadchodzącej wojny. Z tyłu za mną ruiny Ukrainy, Litwy, Polski, Obojga Narodów, Kraju Lat Dziecinnych”.

Janusz Korczak na fali zainteresowania ideą spółdzielczości postanowił przybliżyć ją w przystępny sposób młodym czytelnikom. Sto lat później podobne cele przyświecają Staremu Teatrowi.

Marcin Wierzchowski wraca do jednego z najbardziej ikonicznych filmów lat 90., by sprawdzić, czy pętla czasu może być równie efektowna w teatrze.